Top

Hocalarım

Bize emeği geçen pek çok kişi şimdi uzaklarda, tıpkı binbir emekle yapıp denize saldığımız teknelerimiz gibi.
EVET; “İYİ ŞEYLER TEKBAŞINA YAPILMAZMIŞ”

Safranbolu-Bulak Köyünün Yapı Ustalarından Cafer SEYFİOĞLU’na, Athar BEŞPINAR’ın arşivinden, Sadun BORO’nun mektubundan, İstanbul Teknik Üniversitesi’ndeki hocalarıma, Villem VOS’a kadar. Kurucaşile’li Ustalarım, İsimsiz hocalarım, ailem ve diğerleri.… ÇOBAN Denizcilik tersanesinin bu günlere gelişinde emeği geçen pek çok insanı anmak için belki de geç kaldık. Hayatımızdaki insanlar da, günler de çabuk geçiyor. Kalıcı olan ise, paylaşılan bilgi ile birlikte üretilen eserler. Elimizde bir tek kalan eserler ve anılar. ÇOBAN Denizcilik Tersanesinin Çalışanları gibi bende, tekne yapımcılığına ve tersanemize adanmış bir hayat yaşarken, BİZİ BİZ YAPANLARI birinci elden bu satırlara aktarmaya çalışacağım.

 

 

Biraz çokça ‘’ben’’ sözü geçerse de, bağışlayın ve siz onu biz diye okuyun… Çünkü bu yazı BİZİ ve HOCALARIMIZI anlatmak için yazıldı. Bize emeği geçen pek çok kişi şimdi uzaklarda, tıpkı bin bir emekle yapıp denize saldığımız teknelerimiz gibi. Bu yazıyı hazırlarken pek çoğunun fotoğrafını bile bulmakta güçlük çektik. Eksik olan fotoğraf ve bilgiler için www.cobandenizcilik.com internet sitemize ulaşıp destek verenler oldu. Aşağıdaki satırlarda onları da anacağım. Ben “anı” meraklısı değilim, ama iş belgelemeye gelince ve başkaları ile bilgiyi paylaşmaya gelince, ülkemizdeki kayıtsızlığın acısını da, suçunu da paylaşmam gerekiyor. Ülkemde çok az insan okuyor, çok çok az insan da yazmaya çalışıyor. Dünyanın baş tacı ettiği yazarlarımız kendi ülkesinde hor görülüyor. Bir çok ülkede tanınan sinemacılarımız, şairlerimiz kendi topraklarında yok sayılıyor… İşte bu nedenle hem bilgileri hem anıları paylaşmayı seçtim… Ayrıca hocalarımın bana kattıklarının karşılığını başka nasıl verebilirim ki…

“İYİ ŞEYLER TEK BAŞINA YAPILMAZ” der bir Kızılderili ata sözü. Ne kadar haklı. Kötü bir şeyi tek başınıza yapabilirsiniz, Bir eşyaya, bir çocuğa, bir kadına, toprağa, suya tek başınıza zarar verebilirsiniz… Ama “İyi bir Şey Yapmak” o kadar kolay olmaz. Önce onu yapmayı öğrenmiş olmanız gerekir. Birileri size emek vermiş ve bunu öğretmiş olmalıdır… Sana değer katanlar çevrenden, yaşadığın topraklardan, Anne-Babadan başlar, sonra öğretmenlerle, ustalarla devam eder gider…

BEN İTÜ MEZUNU GEMİ MÜHENDİSİYİM, 1982 YILINDA MEZUN OLUP, TUZLA nın ÇELİK GEMİ İNŞA TERSANELERİNDE ÇALIŞIRKEN BAKTIM Kİ; İŞİN TASARIMINA, TAMAMINA, ESTETİĞİNE KATKIDA BULUNMAM ZOR, Zaten de kimsenin benden katkı beklediği yok. HALİÇ’İN ÇEKEKLERİNDE YETİŞMİŞ PATRONLARIMIN ÜRETİMİ İYİLEŞTİRMEYE NİYETLERİ DE YOK. VİNÇ LAZIM OLSA; ‘’bizim zamanımızda saçları geminin güvertesine sırtımızla taşırdık’’ DERLER, Doğru söze ne denir.!.. TAMAM DEDİM.. BENDE ALDIM CETVELİMİ KALEMİMİ, BİRKAÇ USTA İLE BERABER BAŞLADIK HALİÇ’TE GEMİLERDE TADİLAT İŞİNE. KAH, AMBAR KAPAĞI YAPIYORUZ PERŞEMBE PAZARININ RIHTIMINDA, KAH, KUM GEMİLERİNE BOY VERİYORUZ AYVANSARAY ÇEKEKLERİNDE…

Yıl 1983…. Ayvansaray’da her sabah ustalarıma çelik gemilerde tadilat işi veriyorum, öğleden sonraları ise 30 metre öteye kaçıp, ahşap tekne ustalarının yanında iş öğreniyorum. BEN, SAFRANBOLU’NUN BULAK KÖYÜ’NDE DOĞUP BÜYÜDÜM, HANİ ŞU YAPI USTALARIYLA ÜNLÜ KÖY… Ayaklarım beni her öğleden sonra Barbaros ustanın tezgahına beklide bu nedenle götürüyordu, SAFRANBOLU’DA KANIMA GİREN AHŞAP BENİ ÇEKİYORDU.
BİR GÜN BARBAROS’UN TEZGAHINDA, dediler ki; Bak CAFER SEYFİOĞLU geliyor… O çiziyor bize yat projelerini… Cafer abi dedi ki; neredesiniz Gemi Mühendisleri,…… İŞTE BÖYLE BAŞLADI AĞAÇTAN GEMİ YAPMA MACERASI.

1954 de doğup, 54 yaşına geldiğimde, dönüp baktım ki 54 tekneyi dünya denizlerine uğurlamışım… Biz burada birkaçının adını verelim; 1985 yapımı Nostalgia ve 1989 yapımı Akın’a Güney Ege ve Akdenizde yapılan mavi yolculukların sevilen tekneleri oldular ve Bodrum Kupası yelken yarışlarında bir çok defa kupalar kazandılar… 1992 yılında yaptığımız GOLDEN HIND isimli Korsan Kalyonu şimdilerde şanına yakışır bir yerde, Akdenizin ünlü Mesina boğazında…!!! 1996 yılında tamamladığımız Odysseus yatı, dünyada yılın en iyi 20 yatını tanıtan “Worl of Sail 1999” katologunda ikinci sırada yer aldıktan sonra şimdilerde Yunanistan’ın Pire limanında. 10 larca Pirat yaptık, onların 3 tanesi ve Amasra’lı gönüllü arkadaşlarımla Amasra Yelken Kulübü’nü kurduk. Birde; 1997 yılında Ülkemizin ilk ve tek AHŞAP YAT İNŞA MESLEK LİSESİ nin Kurucaşile’de kurulmasına öncülük ettiğimi, Talim terbiye kurulundan geçen Müfredat Programını hazırladığımı, Haftada bir tam günümü ayırarak 4 yıl boyunca bu okulda “Yeni tekne ve yat tipleri, Yapım teknikleri, Yat donanımı” gibi dersleri gönüllü ögretmen olarak verdiğimi söylemeliyim.

2002 de modern yöntemlerle ürettiğimiz Anitta, Abdullah Oğuz’un Mutluluk filminde rol aldı. 2002 yılında tamamladığımız en küçük teknemiz ise “KAYITSIZ 3” ismini alarak, Sahibi ve kaptanı Özkan GÜLKAYNAK’ın rotasında tek başlarına 2006 yılında çıktıkları dünya turunu 2009 haziranında tamamladı. İzlemek için bakınız www.kayitsiz.com. Meraklıları www.cobandenizcilik.com internet sitesinden yaptığımız diğer teknelere bakabilirler.

İşte bütün bunları yapmadan önce 3 yıl çıraklığını yaptım, Cafer SEYFİOĞLU Hocamın.. Ne biliyorsam ondan öğrendim… okulda okuduğumuz genel Gemi Teorilerini onun yanında pratiğe döktüm. Çizimlerine yardım ettim… Yat tasarımını bana öğretti. Bütün kitaplarını bana verdi, BÜTÜN PROJELERİNİ GÖSTERDİ, Onun mesleki titri Gemi Mühendisleri Odasına üyeliğe ve imzaya yeterli değildi… Bazı projelerine ikimizde imza koyduk. Tuzlada Recep ustanın tezgahında, benin için ilk lamine tekne yapımında Cafer abi ile beraber çalıştım… Tuzlada Çıraklığını yaptım.. Bende çok emeği var.. Gördüğüm bütün teknelerinin su altı yapıları çok güzeldi.

Ne büyük kadir bilmezlik benimkisi, bu yazıya başladığımda bende bir fotoğrafı bile yoktu Hocamın. Sayın Haluk IŞINDAĞ ve Ahmet SERİM beyler İstanbul’dan yardımcı olmaya çalıştılar. www.cobandenizcilik.com internet sitemize ulaşıp destek verenler oldu. Ve sürpriz fotoğraf, Deniz kıyısından değil Türkiye’nin en yüksek ve karlı kentinden geldi. Hocalarımdan Cafer SEYFİOĞLU’nun fotoğrafı Erzurum’dan bize ulaştı. Sevgili dostum Cafer KÖSE, ne etti, nasıl etti bilmiyorum, benim yıllardır ulaşamadığım Hocam Cafer’in suretini, adaşı olarak buldu ve bize gönderdi. Teşekkürler Cafer KÖSE… Doç. Dr. Cafer KÖSE Erzurum’da Atatürk Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Bahçe Bitkileri Bölümünde tekne tutkusu ile yaşıyor ve arkadaşımız ateşini Trabzon sularında söndürecek TEKNESİNİ KENDİ ELLERİYLE YAPARAK TAMAMLADI.

Hocalarım faslı bitmedi; Köyümdeki ahşap yapı ustalarından İTÜ deki hocalarıma, ÇOBAN&SOYASLAN şirketini kurarak birlikte çalıştığımız Sınıf Arkadaşım Turhan SOYASLAN’a kadar; beni, ÜRETİME yönlendiren, BİLGİ ve EMEĞİ yoğurmamda bana yön veren hocalarımdan söz edeceğim. İşte onlardan biri, Mimar, Ressam ve Heykeltıraş müşterim Raffaele Di MEGLİO dan söz edeceğim;

Bizim tersanede teknesi yapılırken Raffaele heykelleri, oymaları yaptı, biz de onun çıraklığını. AHŞAP OYMACILIĞINI ONDAN ÖĞRENDİM. Golden Hind KALYONUNUN İLK ADI PELİKANDIR, TEKNEYE PELİKAN HEYKELİNİ Raffaele YAPTI. Kalyonun aynasındaki Aslan ve Kanatlı atın gövde ve ayaklarını ben yaptım. Yüzlerini ve ifadesini Raffaele verdi. Hüseyin BAKAN ustamıza yardım etti, işi ona da öğretti, Dea Maris teknemizin baston altına Lir çalan deniz kızı heykeli yapıldı. Teknesi Leukoptera, karşılıklı şanssızlıklarımız yüzünden tamamlanamadı ve başkasına satıldı. Teknesini devam ettirmek için yeterli para yoktu… Dedi ki; ‘’bu yaptıklarımla sergi açıp para kazanamaz mıyız,’’ Yaptığı heykellerin ve daha önce açtığı sergilerin albümleriyle bastık gittik Ankara’ya . Üniversite yıllarından arkadaşımız Ali ARTUN Galerinew in yürütücüsüydü. Dedik ‘’bize sergi aç yoksa tekne yarım kalacak’’ Ali dedi ki “siz burayı İtalya mı zannettiniz.” Hala durur tersanemizde heykeller, gelenleriniz görmüştür. Raffaele bize ahşap oymacılığıyla birlikte arkadaşlık ta öğretti. Meksika’da, Amarika’da resim ve heykel sergileri açmıştı. Resim den ahşap heykele bizimle olduğu günlerde kaymıştı. Koca kestane kütükleri, ceviz ağaçları POYRAZ, YILDIZ ismini verdiği heykellere dönüştü, tersane hayatımız renk oldu tuvallere düştü, Karadeniz’in ücra köyü TEKLKEÖNÜ ‘nde. Tersane de ve Tekkeönü Köyündeki günlerimizi konu alan bir dizi resim yaptı. Onları İtalya’ya götürmeden birini bana hediye etmek için seçmemi istedi. Ben televizyon seyretmekten mongollaştığımız anları anlatan bu resmi seçtim.. O İtalya’da, Meksika’da ve belki birçok ülkede resim ve heykel sergileri açıp eserler bıraktıktan sonra “göç” etti…

Akın ALPAR ‘da hocamızdı, Çoban Denizciliğin hamurunda mayası vardır. Tamir ettiği son piyanonun parasını koydu ortaya, ‘’HADİ HADİ TEKNE YAPALIM, MAVİ YOLCULUK YAPALIM’’ dedi. Başladık işe.

Önce ÇEKTİRME lere el attık, Marmara adasından maden çeken çektirmelerin nasıl gezi teknesi olabileceğine kafa yorduk. Marmaris’ten Sinop’a bütün sahillerdeki tekne yapım yerlerini dolaştık. Murat BELGE “azmettirince”, Akın ALPAR “hadi hadi” deyince Arya Yatçılık isimli şirketi 7 arkadaş kurduk, Tekne yapıp Mavi yolculuklar düzenlemekti amacımız… Ne paramız yetti ne gücümüz, 12 ortağa ulaştık. Oda yetmedi ve ARYA daha pekçok arkadaşımızın para, emek ve moral desteğiyle kuruldu, yaşadı ve Bodrum ve Marmaris’in önemli turizm şirketlerinden biri olarak 28. yaşına bastı 2012 de.

İlk teknemiz “Nostalgia” yı yapacağız. Yıl 1984. Henüz Cafer Beyin çırağıyım daha, kendi kanatlarımla uçamıyorum. Çizip götürüyorum Cafer abiye hesap kitap, olmadı hadi baştan çiziyorum. Ben ve ortağımız Akın bütün yılı İstanbul Kurucaşile arasında geçiyoruz. Akın kaptan bizi NOSTALGİA ile AKDENİZE ulaştırdı. Projenin motoru oydu, 1988 de trafik kazasında durana kadar. Akın’ın anısına AKIN’A ismini verdiğimiz ikinci teknemizi 1989 da Çoban Denizcilik tersanesinden saldık sulara, aynı yıl ilk defa yapılan BODRUM Kupası Yelken Yarışlarında AKIN’A birinci oldu.

Bir başka hocam ise ATHAR BEŞPINAR dır. Bana inanılmaz katkıları olan ama hiç görmediğim hocam… Athar BEŞPINAR Türkiye’nin en önemli birkaç “Tekne Yapımcılarından biri”. Rahmi KOÇ’un “Nazenin” Kotrası, Sadun BORO’nun Kısmet Teknesi hep onun eseri… Babası Mirza Muhammet Asaf BEŞPINAR ise 1910 lu yılların ilk Gemi Mühendislerinden… ATHAR BEY GALİBA 1983 YILINDA KÜSÜP, KIBRISA GİTMİŞ, ARŞİVİNİ VE KÜTÜPHANESİNİ SAHAFLARDA BULMAK BİZE İSE KISMETMİŞ…

Sadece Athar beyden değil, ülkemizin ilk gemi mühendislerinden babası Mirza Muhammet Asaf BEŞPINAR dan da çok şey öğrendim. İKİSİNİN DE GİZLİ MİRASÇISIYIM… ÇOK ŞEY ÖĞRENDİM BEŞPINAR HOCALARIMDAN: Teyyare gemisi çizimlerinden, Sadun BORO nun Kısmetinin yapımına kadar… 1984 YILI; Akın İLE BERABER GENE BİRGÜN SIRASELVİLERDEKİ SAHAFLARDA YAT DERGİLERİ KARIŞTIRIYORUZ. NE GÜZEL DERGİLER BUNLAR DEYİP HEMEN ALDIK…… HAZİNE ALMIŞIZ, MİRASA KONMUŞUZ MEĞER…. Yazının başına koyduğumuz bu fotoğraf Athar beyin külliyatından çıktı. O resimde kendisi var mı bilmiyordum o zamanlar.
En soldaki oymuş. Ender görülen sakallı hallerinden bu fotoğraf çok değerli… Soldan ikinci Kromcu Kenen ÇIRPICI. Ama diğerlerini tanımıyoruz. Fotoğraf Bodrum Motel Halikarnas fotoğrafçısı tarafından çekilmiş, zarflanmış.
Üzerinde tarih yok. Halikarnas otelin telefon numarası iki haneli (73). Kim bilir hangi yıllar.

Arşivden çıkan ve bana ders kitabı olanlar; 1919 yıllarından 1960 lı yıllara kadar RUDDER dergileri, yacht, boat dergileri gibi yüzlerce dergi… Yerli dergiler, AV ve DENİZ den YACHT dergisinin serilerine kadar… Yetmedi ASAF beyin projeri: 1911, 1926, 1929 1934 TARİHLİ ahşap Teyyare gemileri, Güvertesinde bisiklet tekerleği jantlı Fort marka Atatürk arabalı Ahşap Feri gemileri, yat çizimleri, Mirza Muhammet Asaf imzalı alttaki proje 22 ekim 1911 tarihli. Projelerin üzerlerinde hem eski Türkçe, hem yeni Türkçe yazılar var. Bir çoğu tiril tiril aydıngerler de, kalın karton kağıtlarda enfes çizimler.

Bitmedi: Athar BEŞPINAR ın tekne yapım defterleri, Çividen katrana, ağaçtan işçiliğe kaç kuruşa ne yapıldı notları. Kısmetin yapılışı. Benim gibi çiçeği burnunda bir Tekne Yapımcısı Gemi Mühendisi için değeri paha biçilmez DERS NOTLARI… Sadun BORO önderin Fiji adalarından Athar beye “bizim yerli kontraplaklar yaprak yaprak oldular” ve “buralara bekar geleceksin” yazan ilginç ve tarihi değere sahip mektubu. DAHA BİR ÇOK, TV vergi makbuzları gibi ÖZEL EVRAKI METRUKİYE…

Daha sonra; Athar BEŞPINAR’ın fotoğrafları süprizler ile bize ulaştı… Önce torun Asaf BEŞPINAR, dedesinin arşivini görmek için tersanemizi ziyarete geldi. Dedesinin ve büyük dedesinin fotoğraflarını getirdi. Bizde onunla arşivden armağanlar paylaştık… Hemen sonra da ünlü tekne yapımcılarımızdan Bilal KAYACAN ustanın kızı Kayacan Yatçılığın sahiplerinden Şerife AYDIN, babasının Paşabahçedeki atölyesinde çekilmiş bir fotoğrafı bizimle paylaştılar. Üstadın en güzel ve anlamlı fotoğrafını sizlerle paylaşarak ona olan borcumuzu ödemeye çalışalım…

İşte ben, bütün bu Türkçe yat dergilerinden öğrendim, denizcilik ve tekne yapımcılığı tarihimizi, Athar BEŞPINAR, HARUN ÜLMAN gibi üstatlarımızı.. Ve onların izlerini sürdüm kendimce….

Colin ARCHER, Daniel BOMBİGER, Villem VOS ithal hocalarım… Onları sonra anlatacağım. Biz GOLDEN HİND i yaparken, Hollanda’da Batavya gemisine yeniden hayat veren Villem VOS. Ayvansaray’dan Kurucaşile’ye GERÇEK USTALARIM… onları da size anlatmalıyım…

Bir de hayatımın dersini aldığım hocam var; onu da size anlatayım;

1992 yılı Ünlü İngiliz korsan kalyonunu, 3 yıl süren bir uğraş sonunda, Batı Karadeniz’in sessiz bir iskelesinden denize salıverdik. GOLDEN HIND isimli kalyon; Kaptanı DRAKE ile birlikte 1577 yılında bütün Güney Amerika’yı talan ederek İspanyollarla girdiği egemenlik savaşını ve dünya turunu tamamlayıp döndüğünde artık dünyanın en ünlü Kalyonu oluvermiş… Nobel ödüllü yazar Gabriel Garciya Marquez ünlü romanı “Yüzyıllık Yalnızlık” ta, haritanın sol köşesindekilerin gözünden işte bu korkunç günleri anlatır… Tarihte iz bırakmış bu kalyonu, tekne yapımcılığı tarihimizde bu defa “iyi bir iz bıraksın diye” yeniden canlandırdık…

Yıl 1989, Tekne yapımcılığında 5 yılda 10 tekne yaparak Mühendisliğimi de, İmalatçılığımı da başarıyla sürdürüyorum. Nostalgia ve Akın’a isimli teknelerim Bodrumun en ünlü tekneleri arasına girmişler, Bodrum Kupası Yelken Yarışlarında birincilikler alıyorlar. Nostalgia ve Akın’a ile beraber, Çiçek, Yücel-S, Vega isimli teknelerimiz de amacına uygun tasarlanmış güverte üstü ve iç mekan tasarımlarıyla, sağlam ve denizci gövdeleriyle, Bodrum ve Marmaris’te Mavi yolculuğun aranılan tekneleri olmuşlar. Raffaele Di Meğlio için “Leucoptera” isimli “Goletta Gabyola” nın çok güzel bir tekne olarak yapımı devam ediyor… Şimdi de Ünlü Korsan Kalyonu “GOLDEN HIND” yapılacak… Çoban Denizicilik için büyük bir övünç kaynağı… Benim için de hem işin patronu, hem proje ve üretim Mühendisi olarak “Ben Yaptım” diyebileceğim, üzerinde çok emeğim ve bilgim olan tekne “GOLDEN HIND”… Maket projelerinden, dönemin kalyonlarının teknik resimlerine, bol gemi çizimli KAPTAN SWİNG kitaplarına kadar, her dokümanı belgeyi alt üst ettik. Uzun kış gecelerinde, sobanın üzerinde kestane kebap yaparken, bir yandan da Kuledibinin sevimli siması Kromcu GABİ arkadaşımın arşivindeki 1887 baskısı Harbiye mektebinin GEMİCİLİK FENNİ kitabını bile Osmanlıcadan çevirdik Türkçeye. Mühendis arkadaşlarım; Levent, Gündoğan, Şebnem ile ustalarım, teknemizin sahibi Bülent beyde dahil, yani 15 kadar insan GOLDEN HİND i 2.5 yılda tamamlayıp yağlı feleklerin üzerinden saldık denize. ALIP GÖTÜRDÜLER. Mendirekten el sallayıp uğurladık. AĞITLAR YAKTIK ARDINDAN.

BÜYÜK BİR BALTA
SONRA BİR KESER,

SONRA KEDİ RESMİNİ BİLE CETVELLE ÇİZEN MÜHENDİSLER,
SONRA KUPKURU AĞAÇLAR,
YONTULDUK, DÜZELTİLDİK HEP BERABER.

ÇAKTIK, YAPTIK TEKNELERİ,
DÖŞEDİK GÜVERTEYİ, BAĞLADIK HALATLARI
DİREK YAPTIK, DÜMEN TAKTIK, MAKARALAR DONATTIK
YAĞLI KIZAKLARIN ÜZERİNDEN SALDIK DENİZE.

AKŞAMLEYİN BİR KAPTAN, BİRKAÇ GEMİCİ
GELİP DİZİLDİLER KIYIYA
TUTUNACAK GEMİ ARAR GİBİYDİLER, … ALIP GÖTÜRDÜLER.

BALIK GÖZLÜ, AVUÇLARI TALAŞ KOKAN ÇIRAKLARLA,
BU SATIRLARI ÖDÜNÇ ALDIĞIMIZ,
HOMEROS, CEMAL SÜREYYA, MELİH CEVDET ve
CAHİT IRGAT’ LA BERABER,

HIRSIMIZDAN ÇATLIYORUZ
EL SALLAYIP TEKNELERİN ARDINDAN DENİZİ TAŞLIYORUZ.

Çoban Denizcilik Çalışanlarının Teknelere Ağıtı

Üç yıllık çabanın sonunda GOLDEN HIND’i uğurladık uğurlamasına da, onu bencilce sahiplenmeyi ve onu hep özlemeyi içimizden atamadık. Her İstanbul’a gidişimde Tarabya’da duran Golden Hind e giderim, tekne sahibiyle bir akşam çayında, yada küçük bir boğaz gezisinde Kalyonumla Hasret Gideririm…

Bir yıl sonra, gene öyle bir gün, Tarabya koyuna vardım, bizim Kalyon demir almış, koyun ortasında, Motorlar çalışıyor, henüz yol verecek Kaptan, bende ıslık çalmak üzereyim, beni de alın diye sesimi duyurabilmem için birkaç saniyem var, Gözümü teknenin güvertesinden ayıramıyorum, bir yandan da acaba Bülent beyin misafirleri varsa teknede, diye içimden sorguluyorum.

YANIMDA BİR ADAM SÜREKLİ KONUŞUYOR, SANKİ BANA SÖYLÜYOR, “ne güzel tekne be, şu direklere, serenlere bak, ağaç tekne ne güzel, vernikli her tarafı, Bunun bir eşi İspanyada mı varmış, yoksa bu mu İspanyada yapılmış ne.’’ diyor…

BENDENİZ Hüseyin ÇOBAN çenemi tutamıyorum, bir yandan gözüm teknede adama laf yetiştiriyorum; ‘’YOK YOK BU TÜRKİYE DE YAPILMIŞ’’ diyorum.

ADAM “senin bu tekne ile bir alakan var galiba’’ diyor.

‘’SÖYLESEM İNANMASIN’’ diyorum..

ADAM ‘’söyle söyle’’ diyor.

‘’BEN YAPTIM‘’ diyorum…

Bir çırpıda yapılan bu karşılıklı konuşma, saniyelerce sessizliğe bırakıyor yerini. Sessizlik bana o kadar uzun geliyor ki, ilk defa gözlerimi Kalyondan ayırıp, benimle konuşan adama bakıyorum… Yanımdaki bank da oturuyor ihtiyar, bir kalyona bakıyor, sonra birde bana, Sonra tekrar kalyona, sonra tekrar bana, Ayaklarımdan sakalıma kadar, ama yüzüme bakmıyor bile…

Ve diyor ki; “TEK BAŞINA DA YAPILMAZ Kİ.”

……………………………………………………………………

Hayatımın dersini aldığım bu isimsiz gemi sever ihtiyar hocanın resmini size burada gösteremem ama onun sesi kulaklarımdan, bakışı da hafızamdan hiç gitmeyecek. EVET; “İYİ ŞEYLER TEKBAŞINA YAPILMAZMIŞ”
Profesörlerimden Hocalarıma, yapı ustası aileme, Ustalarımdan, Mühendis arkadaşlarıma ve çıraklarıma kadar emeği geçen herkese sonsuz teşekkürler..

Bütün HOCALARIMA Sevgi ve Saygılarımla

Hüseyin ÇOBAN